واحدهای تولیدی که روی کاغذ فعالند به چرخه تولید بازمی‌گردند

جهاد کشاورزی همدان برای بازگرداندن ظرفیت‌های بلااستفاده به چرخه تولید چه می‌کند؟
به گزارش خبرگزاری فارس از همدان، بخشی از ظرفیت دامپروری استان نه در آمار تولید، بلکه پشت درهای واحدهایی قرار دارد که روزگاری برای تولید ساخته شده‌اند؛ واحدهایی که برخی نیمه‌فعال مانده‌اند، برخی متوقف شده‌اند و برخی دیگر عملاً امکان بازگشت به فعالیت ندارند. حالا جهاد کشاورزی همدان به جای آنکه تنها بر ایجاد واحدهای جدید تمرکز کند، به سراغ همین ظرفیت‌های خاموش رفته است؛ ظرفیتی که اگر دوباره فعال شود، می‌تواند بدون تحمیل هزینه ایجاد زیرساخت جدید، بخشی از تولید را به مدار بازگرداند.مسئله از جایی آغاز می‌شود که یک واحد دامپروری ممکن است مجوز، زمین، ساختمان و حتی سابقه فعالیت داشته باشد، اما تولید نداشته باشد. در چنین شرایطی، ظرفیت تولیدی در ظاهر وجود دارد اما در عمل از چرخه اقتصاد خارج شده است.مدیریت امور دام سازمان جهاد کشاورزی استان همدان اکنون این واحدها را شناسایی و پایش کرده و با بازدیدهای میدانی، تلاش دارد میان واحدی که هنوز امکان نجات دارد و واحدی که عملاً دیگر قابلیت بازگشت ندارد، تفاوت بگذارد.این تفکیک اهمیت زیادی دارد؛ چراکه نسخه واحدی برای همه دامداری‌های متوقف‌ شده نمی‌توان پیچید.همه واحدهای خاموش قابل احیا نیستندبررسی‌های انجام‌ شده نشان داده است که واحدهای غیرفعال و نیمه‌فعال شرایط یکسانی ندارند. برخی با یک مانع مالی، مدیریتی یا مالکیتی متوقف شده‌اند و با رفع همان مانع می‌توانند دوباره فعالیت کنند؛ در مقابل، واحدهایی نیز وجود دارند که فاقد پیشرفت فیزیکی لازم بوده و عملاً امکان بازگشت آنها به تولید وجود ندارد.
دلیری‌مقدم، سرپرست مدیریت امور دام سازمان جهاد کشاورزی استان همدان، می‌گوید واحدهای شناسایی‌ شده بر اساس ظرفیت احیا به دو گروه قابل احیا و غیرقابل احیا تقسیم شده‌اند.این دسته‌بندی در واقع قرار است جلوی یک اتفاق را بگیرد؛ اینکه ظرفیت‌های تولیدی سال‌ها درگیر مجوز و پرونده باقی بمانند، در حالی که نه تولیدی اتفاق بیفتد و نه امکان استفاده متقاضی دیگری از آن ظرفیت وجود داشته باشد.برای واحدهای غیرقابل احیا، موضوع ابطال پروانه و آزادسازی ظرفیت‌ها و مجوزهای بلااستفاده در حال پیگیری حقوقی است تا در صورت تعیین تکلیف، این ظرفیت‌ها بتوانند در اختیار متقاضیان جدید قرار گیرند.به بیان ساده‌تر، قرار نیست هر واحد متوقف‌شده الزاماً احیا شود؛ قرار است ظرفیت متوقف‌شده تعیین تکلیف شود.گره‌ای به نام مالکیتاما همه مشکلات با تسهیلات حل نمی‌شود؛ یکی از موانعی که در مسیر فعال‌سازی برخی واحدهای دامپروری قرار گرفته، مالکیت‌های ورثه‌ای و شراکتی است. واحدی که چند مالک دارد، برای تصمیم‌گیری درباره سرمایه‌گذاری، تعمیر، توسعه یا حتی فروش و واگذاری، با شرایطی متفاوت از یک واحد با مالکیت مشخص مواجه است.در چنین مواردی حتی اگر واحد از نظر فنی قابلیت تولید داشته باشد، اختلاف یا پیچیدگی مالکیت می‌تواند آن را از مدار فعالیت خارج نگه دارد.این بخش از ماجرا نشان می‌دهد که احیای واحدهای دامپروری فقط یک مسئله فنی یا کشاورزی نیست؛ گاهی مسئله حقوقی و مدیریتی است و تا زمانی که مالکیت تعیین تکلیف نشود، سرمایه‌گذاری جدید نیز نمی‌تواند راهگشا باشد.
یک واحد ۱۰۰ رأسی؛ نمونه‌ای از ظرفیتی که دوباره برگشتالبته در میان این واحدهای متوقف‌ شده، نمونه‌هایی هم وجود دارد که نشان می‌دهد بازگشت به تولید امکان‌پذیر است.در هفته دولت، یک واحد ۱۰۰ رأسی گوساله پرواری در شهرستان ملایر پس از رفع موانع دوباره به چرخه تولید بازگشت؛ اتفاقی که با حضور آزادی‌خواه، نماینده مردم ملایر در مجلس شورای اسلامی، انجام شد.اهمیت چنین نمونه‌ای تنها در فعال شدن یک واحد نیست؛ مسئله مهم‌تر این است که برای بازگشت آن به تولید، نیازی به آغاز یک پروژه جدید از نقطه صفر نبوده و با برطرف شدن موانع، ظرفیت موجود دوباره قابل استفاده شده است.این همان منطقی است که احیای واحدهای راکد را برای بخش تولید جذاب می‌کند: سرمایه‌گذاری انجام‌شده را دوباره به کار می‌گیرد.نقدينگی؛ حلقه‌ای که هنوز کامل نشده استبا این حال، حتی واحدی که از نظر مالکیت و زیرساخت مشکلی ندارد، ممکن است برای بازگشت به تولید با یک مانع جدی مواجه باشد؛ منابع مالی.دامپروری به سرمایه در گردش نیاز دارد و افزایش هزینه‌های تولید می‌تواند فاصله میان «داشتن واحد» و «توانایی تولید» را بیشتر کند. به همین دلیل جهاد کشاورزی استان تأمین تسهیلات با نرخ سود متناسب با بهره‌وری و شرایط اقتصادی صنعت دامپروری را یکی از الزامات اجرای برنامه احیای واحدها می‌داند.دلیری‌مقدم از ارسال درخواست‌های لازم برای تأمین و تخصیص اعتبارات مورد نیاز خبر داده و پیگیری برای اختصاص منابع مالی مناسب به واحدهای قابل احیا را در حال انجام اعلام کرده است.
اینجا یک نکته مهم وجود دارد؛ احیای واحدهای راکد با صرف صدور مجوز جدید اتفاق نمی‌افتد. اگر قرار باشد واحدی که یک بار برای تولید ایجاد شده دوباره فعال شود، باید مجموعه‌ای از موانع از تأمین مالی گرفته تا مالکیت و زیرساخت همزمان حل شود.چرا احیای واحدهای راکد مهم‌تر از ایجاد واحدهای جدید است؟ایجاد یک واحد دامپروری جدید، نیازمند زمین، زیرساخت، مجوز، سرمایه‌گذاری و زمان است؛ اما واحد غیرفعالی که زیرساخت آن باقی مانده، بخشی از این مسیر را قبلاً طی کرده است.از این منظر، سیاست جدید مدیریت امور دام همدان را می‌توان نوعی بازگشت به سرمایه‌های معطل‌مانده بخش تولید دانست؛ به جای اینکه تمام ظرفیت مورد نیاز از مسیر ایجاد واحدهای تازه دنبال شود، ابتدا ظرفیت‌هایی بررسی می‌شوند که در استان وجود دارند اما به هر دلیل از کار افتاده‌اند.البته این رویکرد زمانی به نتیجه می‌رسد که «احیا» صرفاً به معنای بازگشت یک واحد به فهرست واحدهای فعال نباشد، بلکه تولید واقعی اتفاق بیفتد.در نهایت، هدف از این طرح، فقط افزایش تعداد واحدهای فعال نیست؛ قرار است ظرفیت‌های موجود دوباره تولید کنند.اگر واحدی قابلیت احیا ندارد باید تعیین تکلیف شود؛ اگر واحدی مشکل مالکیت دارد، باید این گره باز شود؛ اگر مشکل آن منابع مالی است، تسهیلات باید به موقع برسد و اگر ظرفیت فنی آن قابل استفاده است، حمایت‌ها باید به سمتی برود که تولید دوباره آغاز شود.جهاد کشاورزی همدان حالا در برابر بخشی از این ظرفیت‌های خاموش، دو مسیر را دنبال می‌کند؛ احیای آنچه امکان بازگشت دارد و آزادسازی آنچه سال‌ها بلااستفاده مانده است.
موفقیت این سیاست اما در نهایت نه با تعداد پروانه‌های ابطال‌ شده و نه با تعداد واحدهای شناسایی‌ شده، بلکه با میزان ظرفیتی سنجیده می‌شود که واقعاً دوباره به تولید بازمی‌گردد.#کشاورزی#تولید#احیا#واحد_تولیدی
10:22 - 8 شهریور 1405
کشاورزی و امور دام
استان ها
همدان

1 بازنشر
9458 بازدید