انطباق حداکثری نگاه رهبر انقلاب به مذاکره با نگاه رهبر شهید
رهبر معظم انقلاب در پیام خود تصریح دارند که با درخواست و اصرار شورایعالی امنیت ملی و رئیس آن اجازه مذاکرات را صادر کردهاند.این مدل عیناً در زمان رهبر شهید تکرار شده است. یعنی هیچگاه ابتدابهساکن، استارت و درخواست مذاکره از سوی رهبری نبوده است. مثلاً بعد از ورود دولت روحانی به مذاکره در پاییز ١٣٩٢، فرمودند:هم دولت قبل و هم این دولت اصرار بر مذاکره داشتند بنده به این دولت گفتم بروید مذاکره کنید اما من خوشبین نیستم".یعنی مجوز را صادر اما خودشان نظر دیگری داشتهاند و شاید به نظر مردم که به شعار مذاکره رای داده بودند احترام گذاشتهاند.گویی این متن رهبر شهید همین پیام ٢٨ خرداد ١۴٠۵ رهبر معظم فعلی است:"باوجوداینکه من خوشبین نبودم به مذاکرهٔ با آمریکا، با این مذاکرات موردی، مخالفت نکردم، موافقت کردم؛ از مذاکرهکنندگان هم با همهٔ وجود حمایت کردم، الان هم حمایت میکنم. از رسیدن به یک توافقی که منافع ملّت ایران را تأمین کند و عزّت ملّت ایران را حفظ کند، صددرصد من حمایت میکنم و استقبال میکنم؛ این را همه بدانند. اگر کسی بگوید که ما مثلاً با توافق یا با رسیدن به یک نقطه مخالفیم، نه، خلاف حق و خلاف واقع گفته است. اگر یک توافقی انجام بگیرد که این توافق توافقی باشد که منافع ملّت را، منافع کشور را تأمین بکند، بنده کاملاً با آن موافقت خواهم کرد."این عبارت با پیام امروز رهبر انقلاب مو نمیزند. پس بدبینی وجود داشته و دارد و موافقت با مذاکره صورتگرفته و میگیرد اما مسئولیت آن با خوشبینهایی است که مطالبهشان محترم شمرده شده است. زیرا رهبری پیشنهاددهنده مذاکره نبوده است اما به حسننیت و دلسوزی مدیران کشور احترام گذاشتهاند.