دنا؛ آن ناو که به آسمان کوچ کرد
دریا این روزها سوگوار است و افق، در اندوهی خاموش فرو رفته؛ چرا که دنا، آن ناوِ سرافرازِ ایران، با کاروانی از مردانِ مرد به آستانهی جاودانگی کوچ کرده است. صد و چهار دریادلِ دلیر، در ژرفای آب به بلندای آسمان رسیدند و نام خویش را در دفترِ عزت و غیرت این سرزمین جاودانه ساختند. این مرثیه، یادنامهای است در ستایش آن دلهای بزرگ که در مسیر بازگشت از مأموریتی صلحآمیز، آماج کینِ دشمن شدند و با خون خویش، شکوهِ ایستادگی را بر صفحهی تاریخ نگاشتند.در ادامه، متن ادبی از دکتر عادل شیرازی را بخوانید.
به نام خداوندِ بحر و برّ، آفرینندهی موج و موجآفرین، نگاهبانِ مردانِ مرد و پاسبانِ جانهای جانآفرین.آن روز که دنا، آن ناوِ نامدار و آن مرکبِ موجشکافِ کارزار، بر سینهی دریا خرامان میرفت و بر چهرهی آب، نقش اقتدار ایران مینگاشت، دریا به تماشا ایستاده بود و آسمان به تحسین سر فرود آورده. باد، قصیدهی ظفر میخواند و موج، مرثیهی هیبت؛ که دنا نه کشتیای از آهن، بل ارابهای از ایمان بود و نه پیکری بر آب، بل پیکانی در قلبِ آب.از کرانهی پارس تا ساحل هند، آوازهی صلابتش روان بود و طنینِ هیبتش در گوشِ افق پیچان؛ در انجمنِ دریاها، نام ایران به صلابت او خوانده میشد و در محفلِ ملّتها، شکوهِ مردانش به روایت او دانسته.لیک ناگاه، در شامگاهِ بازگشت، آن هنگام که دنا از دوردستِ هند به سوی آغوشِ وطن میآمد و دلهای دریاییان به شوقِ دیدارِ خاکِ مادر میتپید، دستی از ظلمتِ کین برآمد و تیغی از نیرنگِ ناپاک اهریمن، آمریکای لعین، فرود آمد؛ نه رویاروی در میدانِ مردان، بل خزنده در ظلمتِ اعماق؛ نه به رسمِ نبرد، بل به آیینِ خباثت.پس ناگهان دریا لرزید و آسمان گریست؛ موج از موج برید و افق در افق شکست. و دنا، آن کوهِ استوارِ شناور، زخمی از زهرِ خصم برداشت؛ اما مردانش، مردانه ماندند و دلیرانه ایستادند.آنجا که آتشِ حادثه برآمد و آبِ دریا به رنگِ اندوه درآمد، صد و چهار سروِ سرافراز از باغِ غیرت برخاستند و به گلستانِ جاودانگی پیوستند؛ صد و چهار ستاره از آسمانِ دریا به سپهرِ بقا کوچ کردند؛ و بیست نام، چون رازِ نهفته در دلِ موج، جاویدالاثر در دفترِ زمان نگاشته شدند.
ای شهیدانِ دنا! ای دلیرانِ دلآگاه و دریادلانِ بیدریغ! شما نه در موج فرو رفتید، که در اوجِ ملکوت برآمدید؛ نه در ژرفای دریا گم شدید، که در بلندای تاریخ پیدا شدید.دریا امروز به نام شما میبالد و موج به یاد شما میخروشد؛ باد، حکایتِ غیرت شما را بر گوشِ ساحلها میخواند و افق، داستانِ وفای شما را در دفترِ نور مینگارد.آری، شما رفتید، لیک نامتان نرفت؛ پیکرتان شکست، لیک پرچمتان نشکست؛ تن به موج سپردید، لیک جان به جاودانگی سپردید.سلام بر شما، ای شهیدانِ دنا؛ سلام بر آن دلهای دریایی و آن جانهای خدایی؛ که در شبِ حادثه غروب نکردید، بل در سپیدهی جاودانگی طلوع کردید.دکتر عادل شیرازی#ناودنا#جنگ#شهید#ادبیات
19:57 - 24 اسفند 1404