13 مرداد 1405
‌کنوانسیون کاسپین، بلبشوی سیاسی
مطالبه

مطالبه توضیحات و شفاف‌سازی در خصوص ‌کنوانسیون کاسپین

این روزها اخبار زیادی مبنی بر طرح جدید ارائه شده به مجلس برای کنوانسیون دریای کاسپین میشنویم، طرحی که مخالفین جدی و موافقینی دارد. اما این طرح چه است؟ برای تقسیم حد آبی کشورهای حاشیه دریای کاسپین، طرحی ارائه شده که بر مبنای آن سرحدات مرزی کشور ها حد مرز آبی را تعیین میکند. درواقع ادامه مرزهای خشکی تا خط میانه است. مخالفین معتقد‌ند این تقسیم بندی به ضرر ایران است و باید از مدل مشاع استفاده شود، به صورتی که کشورها با نسبتی مشترک از این دریاچه استفاده کنند. این طرح موجود موجب کاهش سهم ایران از 20 درصد به حدود ۱۱ درصد میشود، منجر به افزایش سهم آذربایجان شده و نفوذ لابی آذربایجانی_صهیونی را تکمیل میکند. طبق این کنوانسیون کشورهای عضو میتوانند خطوط لوله در بستر دریا احداث کنند که این عملا در تکمیل کریدور زنگزور است. آذربایجان با این حق‌السهمه خود میتواند خطوط لوله های دریایی برای انتقال انرژی را از ترکمنستان و قزاقستان تا اروپا و اسرائیل ترسیم کند که این دقیقا دور زدن کنترل ایران بر منابع انرژی و در امتداد طرح های صهیونی و ناتو است، در تضاد کامل با آنچه در جنوب برای آن میجنگیم. به وضوح با به رسمیت شناختن چنین مسیر انرژی عملا تنگه هرمز را با دستان خود خنثی کرده ایم و کارایی و کنترل این تنگه را به حداقل رسانده ایم. به علاوه که عملا ایران از زنجیره انرژی حذف می شود. چیزی که آمریکا در این سالها به شدت بدنبال آن است. به علاوه که برخی این واگذاری آبی را مایه ننگ ایران میدانند و آن را با قرار دادهای ننگین دیگر کاسپین مانند گلستان و ترکمانچای مقایسه میکنند. درحالی که باتوجه به توان نظامی بالای ایران، میتوان به راحتی سهم بالاتری از این دریاچه داشت. موافقین اما بر اساس ادعاهای حقوقی، معتقدند بعد از فروپاشی شوروی و با به رسمیت شناختن حق مرز آبی کشورهای عضو، باید از یک مدل منصفانه استفاده کرد که مورد تایید تمام اعضا باشد.که این البته بیشتر تلاش برای حقوق دیگر کشورها‌ست تا ایران! در این برهه لازم است تا مسئولین امر با شفافیت و توضیح امور، به این مناقشه پایان دهند.

وزارت امور خارجه

تهدید ترامپ را اینطور بی‌اثر کنید، توقیف در برابر توقیف
پیشنهادها

تهدید ترامپ را اینطور بی‌اثر کنید، توقیف در برابر توقیف

با سلام ترامپ اخیراً با لحنی تهدیدآمیز اعلام کرده است: «از این لحظه و تا اطلاع ثانوی، خسارت واردشده به کشتی‌ها، محموله‌ها و هر آنچه به آن‌ها مربوط باشد، از محل دارایی‌های ایران که در اختیار و کنترل ایالات متحده قرار دارد، پرداخت خواهد شد. ممکن است میزان این خسارت‌ها بسیار سنگین باشد، اما با این حال، این اقدام را عادلانه و منصفانه می‌دانیم.» یعنی اگر ایران یک کشتی متخلف را بزند، پولش را از جیب ملت ایران برمی‌دارند. پاسخ ساده است: به کشتی ها موشک و پهپاد شلیک نکنید؛ آنها را توقیف کنید. پیشنهاد می‌شود در واکنش مستقیم به این تهدید، رویه برخورد با کشتی‌های متخلف تغییر کند. به جای انهدام یا برگرداندن، خدمه را تخلیه کنید و کشتی‌ها را توقیف کنید و در تنگه هرمز پارک و نگهداری کنید و با ایجاد ترافیک کاذب و راکد تنگه را هم مسدود می‌شود. کشتی توقیف‌شده خسارت ندیده — سالم است، فقط دست مالکش به آن نمی‌رسد. تهدید ترامپ کاملاً بی‌اثر می‌شود. مزایای این پاسخ: یکم، وقتی خسارتی وارد نشده، چیزی برای جبران از دارایی‌های ایران وجود ندارد. تهدید ترامپ از اساس خنثی می‌شود. دوم، مقابله به مثل کامل: آنها دارایی‌های ما را توقیف کرده‌اند، ما هم کشتی‌هایشان را. توقیف در برابر توقیف. سوم، کشتی‌های توقیف‌شده عملاً تنگه را مسدود می‌کنند بدون اینکه ایران متهم به «بستن تنگه» شود. چهارم، این کشتی‌ها گروگان‌هایی آماده در اختیار ما هستند. اگر ترامپ غلط اضافه کند، غرق شدن چند فروند، تنگه را برای همیشه می‌بندد — با لاشه‌های خودشان. پنجم، کشتی‌های توقیف‌شده — سالم، اسیر، زنده — ابزار انتقال نفت در دست ماست. مالکان آزادند، کشتی‌هایشان نه. نتیجه: قیمت نفت را ما تعیین می‌کنیم. نقشه عملیاتی: برای لو نرفتن نقشه، ابتدا کشتی‌ها را در بنادر ایران توقیف کنید، نه در تنگه. بگذارید کشتی‌های بیشتری بیایند. وقتی تعداد کافی شد، یکباره همه را به تنگه منتقل کنید و عرضی پارکشان کنید — طول کشتی در عرض تنگه. یک کشتی عرض تنگه را قفل کند، کشتی بعدی پشت سر آن. بدون خدمه و ناخدا، فرار محال است. دشمن تا لحظه آخر غافلگیر می‌ماند. ترامپ با توییت خودش ناخواسته بهترین استراتژی را به ایران نشان داد: منهدم نکنید، برنگردانید؛ توقیف کنید. بگذارید با دارایی‌های توقیف‌شده خودش در تنگه هرمز روبرو شود. خرگوش را به دام بیندازید. پی‌نوشت: در حقوق بین‌الملل، خسارت وقتی مصداق دارد که دارایی نابود یا آسیب دیده باشد. کشتی توقیف‌شده سالم است — ادعای جبران خسارت بی‌مبنا می‌شود. پارک عرضی (کشتی ۳۰۰ متری عمود بر مسیر تنگه) مانند سدی متحرک مسیر را قفل می‌کند. اگر ترامپ حماقت کند، غرق کردن چند فروند در باریک‌ترین نقطه، تنگه را برای همیشه مسدود می‌کند — لاشه‌های فولادی سدی دائمی. کشتی‌های توقیف‌شده مالکان را پای میز مذاکره می‌کشاند. مالکان آزادند، ابزار کارشان در اسارت ماست. این یعنی کنترل قیمت نفت — نه با اوپک، که با پارکینگ هوشمند تنگه هرمز

شورای عالی امنیت ملی، سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، ارتش جمهوری اسلامی ایران، دولت جمهوری اسلامی ایران

100
گزارش از مطالبه
1000
پیگیری از مسئول مربوطه
16:47 - 14 مرداد 1405

94 بازدید