در میان آن همه آشوب، کودکی که نجات یافته بود، با چشمانی گشاد به اطراف نگاه میکرد. نام دوستش را میپرسید. کسی جواب نداشت. امدادگری بطری آب به دستش داد. کودک گفت: کیفم کو؟ و آن سؤال ساده، سنگینتر از هر بیانیهای بود.
شهادت این بچه ها اتمام حجت خدا بود.هر چند کسایی که چشمشون رو جنایات اپستین و آتش زدن قرآن و مساجد بستن، روی این هم چشمشون رو میبندن. لقمه حرام این هارا کور و کر کرده ...
